Trouwen in Las Vegas

Toen Lief en ik een relatie kregen waren we allebei al een keer getrouwd geweest en een tweede huwelijk aangaan vonden we allebei niet zo belangrijk. We waren het volledig eens: we trouwen alleen als we ooit in Las Vegas zijn, en dan uitsluitend bij Elvis/Graceland Wedding Chapel. Dat leek ons allebei echt te gek! En eigenlijk dachten we toen niet dat we die droom ooit zouden gaan verwezenlijken.

Zoals jullie in de eerdere blogs Roadtrip West America hebben kunnen lezen, was er eigenlijk een heel andere droom waar Lief en ik mee bezig waren: een rondreis door West Amerika. Vorig jaar besloten we dat dat onze vakantiebestemming 2017 moest worden. En terwijl we bezig waren met met het organiseren van de reis, vroeg ik tussen neus en lippen door of ik nog een leuk jurkje extra moest inpakken…. we zouden twee dagen in Las Vegas zijn namelijk…. 

Om een lang verhaal kort te maken: we zijn de bruiloft gaan “plannen” en op Valentijnsdag werd ik ten huwelijk gevraagd 🙂  We blijven aan onze omgeving uitleggen dat de vakantie onze drive is en niet het huwelijk, dat de trouwdatum toevallig is omdat we dan net in LV zijn, dat we dus niet op honeymoon zijn, kortom: we vinden het zelf wat minder belangrijk dan je misschien bij een huwelijk verwacht. Neemt niet weg dat ik wel al maanden bezig was met precies de goede jurk en goede schoenen, juist ook om het relaxte wat bij ons past, ook daadwerkelijk uit te stralen. 

De bruiloft voorbereidingen zijn verder minimaal: het protocol van trouwen bij Elvis staat eigenlijk al vast (er zijn wel aantal keuzes te maken bijvoorbeeld of je foto’s wil en of je opgehaald wil worden bij je hotel enzo) en verder horen we via de weddingplanner dat ik alleen nog de gewenste kleur van het boeket moet doorgeven en welke drie liedjes we gezongen willen hebben. Met die songs uitzoeken brengen Lief en ik nog een hilarische zaterdagavond door, maar als we uiteindelijk de drie nummers doorgeven en de kleur van het boeket (blauw/paars) is opeens het antwoord: kleur van de bloemen is wit en de songs staan al vast. Oh… oké… ook goed…

Dan rest ons alleen nog 24 uur voor de grote dag op te bellen dat we echt in Las Vegas zijn en nog steeds willen trouwen. Zo gezegd zo gedaan en het antwoord is dat we maandag om 8.30 uur klaar moeten staan. Het is heel grappig om tegelijkertijd met je aanstaande in een hotelkamer je in je bruiloft kleren te hijsen. Om half 9 gebeurt er niks, en om kwart voor 9 ook niet. Lief denkt dat hij misschien de tijd verkeerd heeft verstaan? Om vijf voor 9 zijn we allebei in de stress en net als Lief wil gaan bellen (omdat ik daar op aandring) gaat de telefoon: over 10 minuten worden we opgehaald door Jacob. En inderdaad, een zilvergrijze limousine rijdt voor, buiten is het 45 graden en vanaf dat moment weten we: het wordt fantastisch!

We rijden naar de Wedding Chapel. Daar is de ontvangst vriendelijk maar ook zeer zakelijk: formulieren moeten worden ingevuld, paspoorten gecontroleerd en als dit eindelijk is gedaan (we zijn beetje zenuwachtig en doen het eerst niet helemaal goed) blijkt dat we naar het Court’s Office moeten om het huwelijk aan te geven. Dus Jacob rijdt ons in de limo naar drie straten verder en staan wij opeens in een  gerechtsgebouw van de staat Nevada. Wederom papieren invullen, wederom lastig, vooral de namen van onze ouders zijn een breekpunt, voordat ze goed gespeld op de officiële papieren staan duurt wel even. En dan opeens is het klaar, worden we gefeliciteerd en ons op het hart gedrukt dat we de officiële trouwakte binnen 10 dagen nog zelf moeten regelen/opvragen. Dit hele gebeuren overkomt ons een beetje, we waren hier eigenlijk niet zo op voorbereid. 

Jacob brent ons weer terug naar de Chapel en dan begint het opeens toch nog op een trouwerij te lijken, ik krijg een schattig boeketje (wit met blauw en paars haha) en Lief een corsage. We worden voorgesteld aan de fotograaf (die ook onze getuige is) en aan de ambtenaar die ons trouwt. Deze meneer spreekt Engels met een Franse tongval (hij heet ook Jean Claude) waardoor ik steeds aan de Pink Panther moet denken. Lief wordt vooraan bij het altaar neer gepland en dan is daar opeens Elvis die “Love me Tender” zingt en speelt op de gitaar en mij naar Lief brengt. Ik huil meteen al tranen met tuiten en ik moet tegelijkertijd ook lachen. Het is zo mooi en zo grappig tegelijkertijd. Jean Claude doet een speech, Lief en ik beloven elkaar eeuwige trouw, we zeggen “I do” en Lief schuift een ring aan mijn vinger. En we kussen! Elvis zingt, en hij zingt nog een keer. Er volgt een fotosessie, Jean Claude komt met de trouwakte en dan is het klaar. WE DID IT! Jacob maakt nog leuke foto’s van ons en brengt ons vervolgens terug bij het hotel. Daar proosten Lief en ik op ons, ons huwelijk, onze dromen waarmaken, op de liefde en op gelukkig zijn. 

Het was fantastisch! We zijn zo blij dat we samen een droom hebben waargemaakt en dat we dit speciale moment precies hebben kunnen doen zoals wij het graag willen: ontspannen, liefdevol, mooi, vrolijk en vooral ook met een knipoog. 
Wil je ook trouwen in Las Vegas? Als je dit al van te voren weet, kan je het beste een weddingplanner inschakelen, dan heb je weinig omkijken naar alle regelzaken, hoe groot of hoe klein je je bruiloft verder ook inricht. Naast de Graceland Wedding Chapel zijn er nog zeker 12 andere weddingchapels in Las Vegas, dus je hoeft niet perse bij Elvis 😉 In de praktijk is het dus absoluut niet zo dat je naar een Wedding Chapel kan rijden en dan gelijk trouwen, het huwelijk moet altijd eerst worden vastgelegd in het Court’s Office of in een Marriage License Bureau. Bij deze laatste kan je overigens wel 16 uur per dag terecht    (s nachts gesloten, een bruiloft zoals in de Hangover is tegenwoordig onmogelijk)

#weekly 6 Roadtrip West America

Wat hebben een droomwens, Bassie & Adriaan en West-Amerika met elkaar te maken?

Al heel lang (25 jaar minstens) heb ik de wens om een rondreis in het westen van Amerika te maken. Mijn jongste zoon was als kleuter een groot fan van Bassie en Adriaan en hij keek heel vaak video’s van dit tweetal. Ik hoopte altijd dat hij een video koos uit de serie “Bassie en Adriaan in Amerika”, die vond ik zelf ook leuk en oh wat wist ik dan zeker dat ik dat ook allemaal wilde zien. Toen Lief en ik elkaar leerden kennen, bleek hij dezelfde wens te hebben. En nu maken Lief en ik onze droom waar!

Maandag

Om half vijf stonden we op en om 6.08 uur zaten we in de trein naar Schiphol. Rond kwart over 10 vertrok onze vlucht naar Los Angeles. Tegen de tijd dat jullie al gingen slapen, stapten wij in onze huurauto en reden de eerste miles door LA, dronken we onze eerste koffie bij Starbucks en zagen we het Hollywood Sign, de Walk of Fame en het TCL Chinese Theater. Beetje onwennig is het allemaal nog wel, wat ook niet gek is, we zijn bijna 24 uur wakker.

Dinsdag

Eerste lange route naar Laughlin. We genieten van de uitzichten en de coole vrachtwagens. Het autorijden gaat prima; Amerikanen hebben over het algemeen een prima rijstijl. We leren een klein beetje hoe het werkt hier in de VS: je betaald overal tax voor, de porties zijn groot, de wegen zijn breed, we worden constant begroet met “Hi guys”, tankstations zijn kleine supermarkten waar alles te koop is en in een restaurant wordt je gemiddeld door 4 mensen geholpen ( een brengt je naar je tafel, een brengt drinken, een vraagt wat je wil eten en soms betaal je aan weer een ander). Laughlin is een klein Las Vegas aan de Colorado River, we hebben onze ogen uitgekeken! Zowel naar de mooie rivier als naar de maffe mensen die aan het gokken zijn.

Woensdag

Via Route 66 (via Oatman, Kingman en Hackberry) rijden we een prachtige route naar Flagstaff. Begin van de avond zijn we in de Grand Canyon, wat echt een onuitwisbare indruk op ons heeft gemaakt, zo mooi! 

Donderdag

We rijden naar Page/Lake Powell en zien onderweg een prachtig vulkaan/lava gebied (Sunset Crater) en het Wupatiki National Monument. Hier woonden ooit Indianen en het is mooi om te zien dat zij in huizen leefden en niet in wigwams zoals in het stereotype beeld. Vlak voor Page zien we de afslag naar Horsehoe Bend, een adembenemend uitzicht over de Colorado River. Lake Powell is een meer wat is ontstaan na het bouwen van een dam en dient om water op te slaan. Bizar: een mega groot blauw meer tussen rode rotsen en woestijn. Lief heeft er gezwommen. 

Vrijdag

We hebben van te voren (al bij het boeken van onze reis) een excursie naar Antilope Canyon gereserveerd en dat is vandaag. We doen dit precies op “prime time” waardoor het licht het allermooist is, maar het dus ook mega druk is. De kloof is smal en heen en terug is dezelfde weg. Onze gids zorgt er voor dat we toch prachtige foto’s kunnen maken. SAvonds kijken Lief en ik heel romantisch naar een gigantische sterrenhemel, Bryce Canyon National Park is een van de beste plekken op de wereld om dit te doen en aan de rand van dit park is ons hotel, dus top!

Zaterdag

We bezoeken vandaag twee nationale parken: Bryce Canyon en Zion. In beide parken lopen we een trail om de omgeving zo goed mogelijk te zien. In Zion is het smiddags behoorlijk heet waardoor dit, door het klimmen, een behoorlijk inspannende hike was. 

Zondag 

Naar Las Vegas. Het is hier bloody hot (45 graden) maar dat weerhoudt ons er niet van om uitgebreid rond te kijken. Wat een overweldigend gebeuren van winkels, mensen, hotels. Wat een onzinnigheid en wat een aantrekkingskracht tegelijkertijd. Ik vind het achteraf jammer dat wij geen hotel aan de Strip hebben, ik zag later pas dat we dat natuurlijk wel hadden kunnen boeken. Ik raad je zeker aan dit te doen als je hier ooit eens komt!

Het leven uit een koffer ziet er zo uit: 

In het volgende blog vertel ik over de 2e week van onze roadtrip.