#Weekly 9

Geen roadtrip verhalen meer maar het gewone leven met een gewone werkweek en gewone bezigheden. Dus dat.

Zaterdag

De jetlag slaat toch toe, op onverwachte momenten willen de ogen alleen nog maar dicht. Ik negeer het zoveel mogelijk door constant dingen te gaan doen; schoonmaken, opruimen. Soms ook onzinnige klusjes zoals het opnieuw ordenen van de koelkastmagneten. Onze hond wordt weer teruggebracht (ze logeert altijd bij goede vrienden tijdens onze vakanties, wat super is!) en de kinderen organiseren ‘savonds een verrassingsetentje vanwege ons huwelijk in Las Vegas.

Zondag

Naar mijn moeder in Amsterdam. Daarna werk ik in de tuin, drie weken droogte heeft flinke sporen nagelaten. ‘sAvonds doe ik de administratie van AMWAutismeBegeleiding.

Maandag

Hoe leuk: mijn bureau is versierd! Dank lieve collega’s E en R. ‘sAvonds ga ik sporten (bodyshape) wat me niet meevalt. 

Dinsdag

Na het zien van de Colorado rivier heeft (het belang van) water een andere betekenis gekregen. Mijn zoon tipt ons de documentaire Cowspiracy op Netflix. Deze film gaat over de impact van de veehouderij op het milieu. Het kost zo ongelooflijk veel water om bijvoorbeeld een hamburger te produceren. En nu ben ik enigszins in twijfel: ga ik minder vlees eten of ga ik er definitief mee stoppen? Vooralsnog eet ik minder vlees en wil ik sowieso geen “troep” meer eten. En ik kocht alvast een nieuw kookboek. 

Woensdag

Ik ging ‘savonds weer sporten, bodybalance dit keer. We deden een nieuwe release, erg leuk. Ik heb er wel twee dagen spierpijn van gehad.

Donderdag

Wat was het lekker weer deze week hรจ? Ik ging vandaag op de fiets naar werk, nog steeds ben ik super blij met deze aankoop. 

Vrijdag

Ik ontbijt met havermoutpap, als al die fitgirls dat doen dan doe ik dat natuurlijk ook ๐Ÿ˜œ Mijn foto is alleen iets minder top qua uitlijning en style, zie ook de koffiekring van de avond er voor. Het echte leven dus!

Tot volgende week!

Trouwen in Las Vegas

Toen Lief en ik een relatie kregen waren we allebei al een keer getrouwd geweest en een tweede huwelijk aangaan vonden we allebei niet zo belangrijk. We waren het volledig eens: we trouwen alleen als we ooit in Las Vegas zijn, en dan uitsluitend bij Elvis/Graceland Wedding Chapel. Dat leek ons allebei echt te gek! En eigenlijk dachten we toen niet dat we die droom ooit zouden gaan verwezenlijken.

Zoals jullie in de eerdere blogs Roadtrip West America hebben kunnen lezen, was er eigenlijk een heel andere droom waar Lief en ik mee bezig waren: een rondreis door West Amerika. Vorig jaar besloten we dat dat onze vakantiebestemming 2017 moest worden. En terwijl we bezig waren met met het organiseren van de reis, vroeg ik tussen neus en lippen door of ik nog een leuk jurkje extra moest inpakken…. we zouden twee dagen in Las Vegas zijn namelijk…. 

Om een lang verhaal kort te maken: we zijn de bruiloft gaan “plannen” en op Valentijnsdag werd ik ten huwelijk gevraagd ๐Ÿ™‚  We blijven aan onze omgeving uitleggen dat de vakantie onze drive is en niet het huwelijk, dat de trouwdatum toevallig is omdat we dan net in LV zijn, dat we dus niet op honeymoon zijn, kortom: we vinden het zelf wat minder belangrijk dan je misschien bij een huwelijk verwacht. Neemt niet weg dat ik wel al maanden bezig was met precies de goede jurk en goede schoenen, juist ook om het relaxte wat bij ons past, ook daadwerkelijk uit te stralen. 

De bruiloft voorbereidingen zijn verder minimaal: het protocol van trouwen bij Elvis staat eigenlijk al vast (er zijn wel aantal keuzes te maken bijvoorbeeld of je foto’s wil en of je opgehaald wil worden bij je hotel enzo) en verder horen we via de weddingplanner dat ik alleen nog de gewenste kleur van het boeket moet doorgeven en welke drie liedjes we gezongen willen hebben. Met die songs uitzoeken brengen Lief en ik nog een hilarische zaterdagavond door, maar als we uiteindelijk de drie nummers doorgeven en de kleur van het boeket (blauw/paars) is opeens het antwoord: kleur van de bloemen is wit en de songs staan al vast. Oh… okรฉ… ook goed…

Dan rest ons alleen nog 24 uur voor de grote dag op te bellen dat we echt in Las Vegas zijn en nog steeds willen trouwen. Zo gezegd zo gedaan en het antwoord is dat we maandag om 8.30 uur klaar moeten staan. Het is heel grappig om tegelijkertijd met je aanstaande in een hotelkamer je in je bruiloft kleren te hijsen. Om half 9 gebeurt er niks, en om kwart voor 9 ook niet. Lief denkt dat hij misschien de tijd verkeerd heeft verstaan? Om vijf voor 9 zijn we allebei in de stress en net als Lief wil gaan bellen (omdat ik daar op aandring) gaat de telefoon: over 10 minuten worden we opgehaald door Jacob. En inderdaad, een zilvergrijze limousine rijdt voor, buiten is het 45 graden en vanaf dat moment weten we: het wordt fantastisch!

We rijden naar de Wedding Chapel. Daar is de ontvangst vriendelijk maar ook zeer zakelijk: formulieren moeten worden ingevuld, paspoorten gecontroleerd en als dit eindelijk is gedaan (we zijn beetje zenuwachtig en doen het eerst niet helemaal goed) blijkt dat we naar het Court’s Office moeten om het huwelijk aan te geven. Dus Jacob rijdt ons in de limo naar drie straten verder en staan wij opeens in een  gerechtsgebouw van de staat Nevada. Wederom papieren invullen, wederom lastig, vooral de namen van onze ouders zijn een breekpunt, voordat ze goed gespeld op de officiรซle papieren staan duurt wel even. En dan opeens is het klaar, worden we gefeliciteerd en ons op het hart gedrukt dat we de officiรซle trouwakte binnen 10 dagen nog zelf moeten regelen/opvragen. Dit hele gebeuren overkomt ons een beetje, we waren hier eigenlijk niet zo op voorbereid. 

Jacob brent ons weer terug naar de Chapel en dan begint het opeens toch nog op een trouwerij te lijken, ik krijg een schattig boeketje (wit met blauw en paars haha) en Lief een corsage. We worden voorgesteld aan de fotograaf (die ook onze getuige is) en aan de ambtenaar die ons trouwt. Deze meneer spreekt Engels met een Franse tongval (hij heet ook Jean Claude) waardoor ik steeds aan de Pink Panther moet denken. Lief wordt vooraan bij het altaar neer gepland en dan is daar opeens Elvis die “Love me Tender” zingt en speelt op de gitaar en mij naar Lief brengt. Ik huil meteen al tranen met tuiten en ik moet tegelijkertijd ook lachen. Het is zo mooi en zo grappig tegelijkertijd. Jean Claude doet een speech, Lief en ik beloven elkaar eeuwige trouw, we zeggen “I do” en Lief schuift een ring aan mijn vinger. En we kussen! Elvis zingt, en hij zingt nog een keer. Er volgt een fotosessie, Jean Claude komt met de trouwakte en dan is het klaar. WE DID IT! Jacob maakt nog leuke foto’s van ons en brengt ons vervolgens terug bij het hotel. Daar proosten Lief en ik op ons, ons huwelijk, onze dromen waarmaken, op de liefde en op gelukkig zijn. 

Het was fantastisch! We zijn zo blij dat we samen een droom hebben waargemaakt en dat we dit speciale moment precies hebben kunnen doen zoals wij het graag willen: ontspannen, liefdevol, mooi, vrolijk en vooral ook met een knipoog. 
Wil je ook trouwen in Las Vegas? Als je dit al van te voren weet, kan je het beste een weddingplanner inschakelen, dan heb je weinig omkijken naar alle regelzaken, hoe groot of hoe klein je je bruiloft verder ook inricht. Naast de Graceland Wedding Chapel zijn er nog zeker 12 andere weddingchapels in Las Vegas, dus je hoeft niet perse bij Elvis ๐Ÿ˜‰ In de praktijk is het dus absoluut niet zo dat je naar een Wedding Chapel kan rijden en dan gelijk trouwen, het huwelijk moet altijd eerst worden vastgelegd in het Court’s Office of in een Marriage License Bureau. Bij deze laatste kan je overigens wel 16 uur per dag terecht    (s nachts gesloten, een bruiloft zoals in de Hangover is tegenwoordig onmogelijk)