KHA

Een jaar geleden zette ik een stap met grote positieve gevolgen. Ik had het eerder niet aan gedurfd, het leek me niets voor mij, ik dacht het niet te kunnen.

Ik vond mezelf al een poos te zwaar. Het gaat er niet om of ik wel of niet dik was, feit was dat ik niet blij werd van gewicht. Mijn bmi zat aan de max van wat nog gezond was en ik wist … Als ik niets doe heb ik over paar jaar echt overgewicht. Maar al twee jaar mislukte iedere lijn poging jammerlijk en ik had de moed een beetje opgegeven.
Eind april 2015: aangestoken door het positieve resultaat en enthousiasme van vriendin Daphne begon ik dan toch: koolhydraat arm eten. Ik noem het bewust geen dieet. Het is echt een andere manier van doen & laten, een leefstijl.
Al snel voelde ik me fitter en energieker. En ik viel af… En het bleef er ook af!
-10kg vergeleken met vorig jaar! Daar ben ik echt heel trots op.
En heus, ik snoep wel eens taart, drink ik een wijntje, eet ik chips of croissantjes. Daar geniet ik dan heel erg van en daarna hoef ik het ook weer even een poosje niet. Daarbij, als je koolhydraat beperkt gewend bent, voel je je na een aantal maaltijden met koolhydraten gelijk weer opgeblazen en slomig.
Is er dan geen nadeel? Jawel, lunch maken voor werk is altijd wel een gedoe (boterhammen smeer je sneller dan een salade maken oid) en na een lange werkdag is een snelle pizza of blik soep geen optie. Ander nadeel? Ik heb heel veel nieuwe kleren moeten kopen, haha!