Tuintje in mijn hart – 2

Wie mijn blog al langer leest, weet van mijn eerdere pogingen iets groots te laten groeien uit de AH-moestuintjes. En dat ik het dit jaar serieus ging aanpakken met een heuse moestuinbak in de tuin. In dit blog vertel ik je de huidige stand van zaken van de moestuin (met beeld!) en waarom meisjes uit de grote stad (ik dus) blijkbaar niet zomaar moestuin genen hebben.

De opgekweekte potjes waren naar buiten verhuisd en alles leek perfect.

Het was ook perfect: alles groeide als kool!
Vlak voor de vakantie voorzag ik twee problemen:
1. het groeit allemaal wel heel voorspoedig/het begint er een beetje rommelig uit te zien (dat vind ik dan weer heel lastig, dat het allemaal alle kanten op schiet en in niets meer lijkt op het perfecte plaatje. Oh oh, struggles met loslaten, mindful, perfectionisme enzo, I know.
2. de weersvoorspellingen tijdens onze vakantie waren van dien aard, dat ik verwachtte dat het tuintje in elkaar zou storten van de dorst.
Maar goed, ik was ondertussen wel trots op mijn beginnende boontjes:

Na de vakantie zag ik dat de moestuin bijna volledig is overgenomen door de tomatenplanten. Zo zie je maar, de ene blogger klaagt dat ze niet willen groeien, en bij mij gaan ze verdorie over tot een coup poging. Ik zag ook dat de aardbeienplant groeit, maar nul aardbeien produceert. Ik heb twee zonnebloemen (tof!). Ik had radijs (die vies smaakten) en ik had wat dingen die dood waren gegaan (door de droogte en/of de baas spelende tomaat). De lavendel krijgt geen zon (door alweer die tomaat) en het geheel ziet er, op zijn zachts gezegd, verwilderd uit.

  

Vriendin zei dat ik niet mocht klagen: ik had steeds geroepen dat er nooit iets groeit en nu groeit het! Zij heeft ook ooit de Mindfulness training gedaan, dat merk je meteen 🙂

Ja… het groeit, dat is bijna een understatement.  Het is teveel en te vol en ik weet niet wat ik er nu mee aan moet. Volgens Lief had ik mij beter moeten voorbereiden en had hij dit allang zien aankomen. Nou, lekker dan! Met die man  ben ik dan net in het huwelijk getreden. Grom.

Moraal: Ik voel me nu een beetje suf meisje uit de grote stad met nul ervaring aan groente en kruiden kweken. Ik laat het beeld van de perfecte moestuin los (jammer Instagram). Ik ga mij niet bijscholen bij de LOI en volgend jaar zien we wel weer opnieuw (of niet). En ik ga heel veel tomaten eten!

Mijn Passion Planner

Al zo lang ben ik op zoek naar de juiste combinatie van een papieren agenda, dagboek en things to do lijst. Ik schreef er zelfs drie blogs over: Zoveel te onthouden -1, -2 en -3. Je kan daar lezen naar waar ik naar op zoek was en dat ik een soort van oplossing had gevonden, maar echt 100% happy was ik er niet mee, het bleef toch beetje rommelen.
Ik ben ook een fervent gebruiker van de agendafunctie op mijn IPhone maar dit alleen voldoet niet voor mij.
De Passion Planner had ik al vaak op social media zien voorbij komen en ohhh wat leek mij dat de oplossing voor al mijn “problemen” en wensen. Maar ja, vraag niet waarom, maar bestellen deed ik hem niet. Ik ben niet zo’n koper via internet, laten we het daar op houden.
Onlangs las ik de blog van Willemijn op 2WMN.nl  en zij had net de Passion Planner besteld en in huis. Enthousiast schreef ze over de functionaliteiten en ook over het bestelgemak. Het was voor mij een net het duwtje wat ik nodig had: tien minuten later had ik mijn bestelling afgerond (pfffft… was dat nou zo ingewikkeld Marietje?)!
Anderhalve week later lag het op de deurmat:

Ik ben er zo blij mee!
De buitenkant is mooi, van binnen heel veel ruimte en mogelijkheden. Ik kan jullie geen ingevulde pagina’s laten zien, in verband met de privacy van mijn cliënten.
Er zijn maandoverzichten en weekplanners en inspirerende quotes, je kan aan je doelen werken, “happy moments” bijhouden en je taken afvinken. En er is zoveel ruimte!!
Ik gebruik hem nu bijna twee weken en het voldoet echt aan al mijn verwachtingen!

Gebruik jij ook (nog) een papieren planner?

Galerij

Hola … een vrijgezellenfeest?!

Wie mij persoonlijk kent weet dat ik binnenkort ga trouwen. Op Valentijnsdag ben ik ten huwelijk gevraagd door Lief en natuurlijk zei ik volmondig ja! Omdat ons aanstaande huwelijk een zeer besloten feestje wordt, was er geen bruidssluier op mijn hoofd die er aan dacht dat er iemand een vrijgezellenfeest zou gaan organiseren.

Dinsdag kwam ik na een lange werkdag verhit terug gefietst uit Hilversum. Bij thuiskomst deed ik gelijk mijn stikhete skinny jeans uit en plofte naast Lief op de bank. Na ongeveer 5 minuten werd er aangebeld. Ik wilde niet opendoen (want… zo zonder broek eronder was mijn shirt wel kort) maar aangezien Lief en zoon stokstijf op de bank bleven zitten liep ik mopperend naar de deur. Ik deed open en daar stonden Daphne, Ellen en Marleen! WtF!! Surprise.

Tapas in de tuin en daarna onderweg naar ????

 

 

De verrassing was een workshop “Ibiza tas” maken in Hilversum.
Bij Dress it up http://www.dressitup.nl werd door eigenaresse Belen de werkwijze enthousiast uitgelegd. Een rieten tas schilder je in je favo kleur met Chalk Paint en daarna maak je de tas door sjablonen extra persoonlijk. Hierna moet de tas nog 2x bewerkt worden met een speciale wax.

 

Het was een super leuke workshop met echt gave tassen als resultaat!

Ik bof met zulke lieve vriendinnen!

Wintertijd

De stomste tijd van het jaar is begonnen: wintertijd.
Vroeg donker en kou, ik heb er helemaal niets mee.
Mijn overlevingsstrategie voor de komende maanden:

  • hopen dat er geen dagen komen met temperatuur onder 0, en ook zonder sneeuw en hagel.
  • hopen dat het winterzonnetje veel schijnt
  • op vakantie gaan naar een zonnig eiland in december
  • uitkijken naar en blij zijn als het 21 december is, hierna gaan de dagen weer lengen tenslotte
  • uitkijken naar eind januari, dan merk je echt dat de dagen al weer langer zijn!
  • uitkijken naar laatste weekend van maart > zomertijd!!

Er gaan steeds meer stemmen op om dat hele zomer/wintertijd gedoe af te schaffen.
Dat lijkt mij een goed plan, het levert niets op waarvoor het ooit bedoeld is (energiebesparing) en teveel mensen raken ontregeld er door.
Maar… kunnen we dan wel alstublieft het voorbeeld van Turkije volgen en voortaan uitsluitend in zomertijd leven?
Fijn!

Remember September

Opeens is het oktober.
De afgelopen weken zijn omgevlogen met leuke en minder leuke dingen.
En vooral met weinig, of beter gezegd, geen blog berichten.
De hele #30dayblogchallenge is daarmee ook uit het systeem geraakt.
Was er nog een onderwerp waarover je graag een blog had gelezen? Laat het me weten!

Wat waren dan die dingen dan waardoor ik niet aan bloggen toekwam?

  • Een weekje Kreta > zeker niet het mooiste eiland van Griekenland, maar we hadden er een heerlijke week.
  • Een week cursus/studie > Informatiemanagement
  • Hoge prio’s op werk.
  • Hele zaterdag kleding shoppen, want een chique diner op de planning dus een jurk voor mij en pak voor zoon > pft… en na die dag ging ik nog een avond winkelen want ik had het idee dat de gekochte jurk misschien toch niet voldoende was, kon toen niets anders vinden en uit frustratie kocht ik vervolgens een veel te dure en  onnodige maar oh zo gave Michael Kors clutch.
  • Het 21-diner van jongste zoon.
  • De Dam tot Dam loop > deze liep ik dan uiteindelijk niet zelf, maar vanwege de sponsoractie voor de KNGF wel mijn vervanger de hele dag gesteund. En dan hebben we het maar verder niet over de stress die ik had vanwege het niet zelf kunnen lopen.
  • Bridget Jones Baby > hoewel ik een leuke avond uit had met een vriendin, vond ik de film zelf niet zo bijzonder hoor (Patrick D is dan wel weer heel oké)
  • Mud Masters Biddinghuizen > wat een geluk dat het zo mooi weer was, wat een leuk evenement maar: eens en nooit weer (die Flyer en Execution  waren bijna mijn dood)
  • Hele week ziek > een letterlijk verstoord evenwicht liet mij een aantal dagen voornamelijk liggend op de bank doorbrengen
  • Abonnement op Netflix > oh wat heerlijk al die series en films. Ja ik weet het, ik begin er rijkelijk laat aan, maar beter laat dan nooit toch?

 

Afbeelding

Labels

Ik heb een gloeiende hekel aan (was)labels in mijn kleren. Ze prikken en schuren. En het ziet er stom uit zo’n label bungelend uit je shirt of erg zichtbaar in de zijnaad van een doorzichtige blouse.

Ik knip die dingen er dus altijd onmiddellijk uit.
Ik beken bij dezen: labels bij anderen storen mij ook. Ik moet me bedwingen om niet bij wildvreemden het spul naar binnen te vouwen of beter, met een schaar aan te komen zetten.
In de zomer heb ik het zwaarst: ik gruwel van zwembroeken en bikini’s waar die grote witte vlaggen uithangen. En geloof me…. Dat zie ik echt heel vaak.
 

Kijk allemaal eens goed, dit ziet er toch niet uit:

Dus help mij met de strijd tegen de witte waslabels, dan hoef ik mij volgende zomer niet meer te storen aan het uitzicht vanaf mijn zonnebedje.

Ooievaar

Niet veel mensen weten dat ik een liefde voor ooievaars koester.
Waarom? Geen idee!

Misschien omdat je ze bijna nooit ziet in Nederland? In ieder geval zag ik mijn eerste echte ooivaar in het wild pas een paar jaar geleden in Knokke, een loslopend exemplaar in een weiland.
Afgelopen zomer zag ik in Andalusie voor het eerst echte nesten met ooievaars er op (in?), zo heel klassiek op oude torens en zendmasten. Als een kind zo blij was ik dat ik dat in het echt mocht aanschouwen.
Afgelopen week in Portugal zag ik het weer! En nu wilde ik ook een foto. Dus ik steeds dichterbij, nog dichterbij en toen …. vlogen ze weg …..
Je kan dit goed zien op de foto’s.

Ik las gisteren in de Baarnsche Courant dat er na ruim 50 jaar in Eembrugge ook weer een bevolkt ooievaarsnest is, dus wie weet zijn ze nu ook dicht bij huis te spotten.

Zou mijn voorliefde voortkomen uit het feit dat ik vroeger op de kleuterschool door zuster Agatha een keer de bijnaam “juffrouw Ooievaar” kreeg? Ze zei het met een warme glimlach, ik heb het nooit als vervelend ervaren.
Zelfkennis…. hoewel ik over het algemeen behoorlijk zacht en meegaand ben, kan ik soms ook heel bitcherig vinden dat iedereen gewoon naar mij moet luisteren omdat ik nu eenmaal gelijk heb, haha!