#Weekly 8 Roadtrip West America

Hoewel wij inmiddels weer thuis zijn, hebben jullie nog de laatste vakantie week van de rondreis tegoed:

Zondag

We vertrokken zeer vroeg uit een mistig San Francisco. Het zou deze zondag Gay Pride zijn, precies door Market Street, dus we vreesden nooit meer de stad uit te komen als we niet bijtijds weg zouden gaan. Via de Pacific Highway langzaam terug naar het zuiden. Eerste stop was Ano Nuevo State Reserve, een plek waar zeeolifanten hun uitrustplaats hebben. In deze tijd van het jaar alleen vrouwtjes en hun jongeren, de mannen zijn naar Alaska. Super om dit te zien, zo in het wild. Hierna wilden we stoppen in Santa Cruz, maar daar was het zooo druk, kwam vast door de zondagmiddag. Afijn, een uur rondgereden en/of in de file gestaan en toen waren we chaggerijnig, dus maar weggegaan. Vanuit de auto nog een foto kunnen maken van de houten achtbaan. We overnachten in Salinas, waar we verder niets ondernomen hebben. 

 

Maandag  haha, hoera, 1 week getrouwd

We wisten al van te voren dat we vandaag niet de oorspronkelijke route helemaal via de Pacific Highway konden volgen, ergens tussen Camel en Ragged Point was de brug afgelopen winter in stormen kapot gegaan. Je kon omrijden of de weg wel vervolgen tot aan de afsluiting en dan weer terug en dan alsnog via de omleiding. Dat laatste hebben wij dus gedaan. Zeer mooi was het Point Lobos State Reserve, daar zeehonden en zee-otters gezien en de zeer zeldzame Montery-cipressen. Vervolgens terug en naar San Luis Obispo gereden door prachtige eindeloze wijn en fruitteelt gebieden. We hadden hier een zeer goed hotel, lekker gebruik gemaakt van de sportschool en heerlijk gegeten.  

Dinsdag

Vandaag weer zo veel mogelijk over de Pacific Highway, eerst naar Santa Barbara en vervolgens via Malibu naar Sante Monica. In Sante Monica hebben we een piepklein hotelkamertje, maar Sante Monica is leuk en razend druk.  

Woensdag

En dan is het klaar: we rijden de auto terug naar Los Angeles en vliegen om 14 uur weer terug naar Nederland, alweer we donderdag om 9.15 uur landen. 
Wat een super vakantie!!!
Wil je deze reis ook maken? Ik zeg doen!! Hierbij wat tips and tricks:

  • Als je een rijbewijs hebt en je rijdt regelmatig, doe deze reis dan lekker met een huurauto. De wegen zijn goed, de Amerikanen zijn over het algemeen prima weggebruikers en de beleving van de ruimte en grootheid van het land zijn onvergetelijk mooi. Je hebt alle vrijheid om de dingen te doen zoals je zelf wil, dus waarom zou je in een bus gaan zitten?
  • Wij hebben gekozen voor een rondreis waar de route en de hotels vastlagen. Omdat we nog nooit in Amerika waren geweest en wij hadden het idee hadden dat het overweldigend zou kunnen zijn, en als je dan daarnaast ook wat stress hebt vanwege hotel zoeken, leek ons dat niet prettig en zonde van de tijd. Ik ben er nu van overtuigd dat je het ook prima op de bonnefooi kan doen, zeker als je al vaker in de VS bent geweest en ook de tijd hebt. Er zijn meer dan genoeg hotels. Maar… de favoriete bestemmingen (zoals logeren in Yosemite zelf) zitten al bijna een jaar van te voren vol.
  • Onze reis duurde tweeenhalve week. Als je langer vakantie kan nemen, dan raad ik je zeker aan om ook langer te gaan en nog meer te gaan zien.
  • De huurauto hadden we van te voren gereserveerd, een prima SUV. Onze enige minder prettige ervaring van deze reis is geweest toen we net waren geland en en de auto op gingen halen > de auto was er niet werd gezegd en voor 1200 (!!!) dollar konden we een betere auto nemen. Daar ging Lief niet mee akkoord en toen werd de meneer bijzonder onvriendelijk en werden we min of meer buiten gezet met een papier en een zeer summiere aanwijzing waar we een auto konden vinden. Vervolgens bleek dat er wel degelijk auto’s waren in de cateregorie welke we gehuurd hadden, alleen hadden we nu een Jeep i.p.v. een Ford. Later begrepen we dat Amerikaanse verhuurbedrijven je altijd een grotere auto willen aansmeren en dat dit meestal op een vriendelijkere manier ( met een beter aanbod) gaat. Overigens was een grotere auto helemaal niet nodig hoor, onze Jeep heeft ons veilig 3352 mijl (= 5394 kilometer ) rondgereden 🙂 
  • We hadden het niet zo verwacht, maar wij vonden allebei de natuurparken vele malen mooier en indrukwekkender dan de steden. Dit komt mede door de vele daklozen in de grote steden, zij hebben een zeer mensonterend bestaan, daar word je echt een beetje triest van.
  • Als je de natuurparken gaat bezoeken, koop dan gelijk bij het eerste park een annual state park pass, dan ben je stukken goedkoper uit! Deze pas is een jaar geldig. Ze worden in Nederland regelmatig doorverkocht, dus je kan hem nog goedkoper op de kop tikken. Onze ervaring is dat er wel degelijk naar de handtekening werd gekeken want je moest je altijd legitimeren met je paspoort.
  • Wat wij allebei het mooist vonden? De Grand Canyon, dat heeft een onuitwisbare indruk op ons gemaakt. Je voelt je zo nietig, zo’n piepklein onderdeeltje in die grote wereld. En hoe kwetsbaar is de wereld en de mensheid: als de Colorado rivier ooit opdroogt, is de landbouw in Californië (welke een groot onderdeel verzorgt van het voedsel in de wereld) ten dode opgeschreven, het vervolg hoef ik je niet uit te leggen denk ik ….

    #weekly 7 Roadtrip West America

    Lees je mee met hoe onze tweede week van de rondreis is verlopen?

    Maandag

    Maandagochtend stond geheel in het teken van onze bruiloft in Las Vegas, hier zal ik nog een aparte blog over schrijven. Mijn eerdere idee om de hele dag mijn trouwjurk aan te houden had ik al laten varen vanwege de gigantische hitte in Las Vegas. We waren eigenlijk ook wel klaar met de winkels en casino’s en gingen daarom smiddags eerst naar een zogenaamde “ghost town” een totaal verlaten stad welke ooit bloeide en groeide door goudvondst. Daarna naar Death Valley, een prachtige tocht weer. Ook naar Badwater gereden, dit ligt 85,5 meter onder de zeespiegel. Ik kende het vooral van het Bassie en Adriaan verhaal, zij krijgen daar autopech en zitten zonder water, en worden, gelukkig, toch nog op het nippertje gered 😉 Wij gelukkig geen autopech en komen weer veilig terug in LV alwaar we lekker gaan eten. 

    Dinsdag

    Beetje saaie dag, een erg lange autorit naar Visalia. Onderweg eten we bij Peggy Sue’s Dinner, een restaurant geheel nog in de jaren 50 stijl. Als we in ons hotel zijn, kijken we eerst onze trouwvideo en de foto’s. We zijn te moe om verder veel te ondernemen: Lief gaat even sporten en ik ga bij en in het zwembad liggen. 

    Woensdag 

    Visalia ligt dichtbij Sequoia Nationaal Park en hier gaan we morgens eerst naar toe. Erg indrukwekkend al deze oude en gigantische bomen. Daarna rijden we via Kings Canyon Nationaal Park door naar Oakhurst, vlakbij Yosemite. Ook deze avond gaan we even zwemmen, en rusten uit middels wat lezen en televisie kijken. 

    Donderdag

    We brengen de hele dag door in Yosemite Nationaal Park. Prachtig, al die watervallen en mooie natuur. Het is het eerste park waar het echt gigantisch druk is. 

    Vrijdag

    We gaan via Oakdale naar San Francisco. Oakdale ziet zichzelf als de “Cowboy capitol of the world”: we bezoeken een cowboy museum en Lief koopt voor mij een paar mega gave cowboy boots. We zijn ook nog een een fietsenwinkel en koop ik voor Lief een Amerikaans wielershirt. En… is Lance Armstrong nu ook in die fietsenwinkel of is het hem niet?? Daar zullen we het antwoord nooit 100% zeker van weten… 

    Na Oakdale krijgen we onze routenavigatie op geen enkele manier meer aan de praat. Ook op onze telefoons wil de data niet laden. We kunnen de weg naar SF wel vinden, maar eenmaal daar aangekomen raken we toch beetje in paniek: zoveel keuze aan richtingen en zo druk! Gelukkig had Lief de avond ervoor de omgeving van het hotel in SF bekennen op Google en hij bedacht dat de eerste afslag de beste keuze was. Na een paar kilometer hectisch zoeken, koelbloedig sturen van Lief (net als we de goede kant op dachten te gaan was het weer eenrichtingsverkeer en dwaalden we weer af) kwamen we toch bij ons hotel aan. Hulde aan mijn stoere Lief! 

    Vanaf onze hotelkamer hebben we uitzicht op Market  en een zijstraat hiervan. Er lopen veel daklozen en in het half uur dat we op onze kamer zijn zien we al drie maal ruzie en is de politie en de brandweer al langs geweest. Hill Street Blues live voor de deur! We besluiten om maar in het echt de sfeer van de stad te beleven en lopen via Market naar Pier 39, super leuk en weer veel te zien. Helaas minder zeeleeuwen bij de pier dan ik had gehoopt. Op de eerste foto hieronder zie je Lief en op de achtergrond de brug waarop hij SF stoer binnenreed.


    Zaterdag

    We lopen de hele dag door San Francisco, dat vinden wij toch altijd de leukste manier om de stad te verkennen. We hebben een rondje van bijna 28 km gemaakt! We zien Chinatown, prachtig mooie winkels, Lombard street, de kabeltram en natuurlijk de Golden Gate Bridge. Hoewel we het heel tof vinden, komen we toch tot de conclusie dat wij vooral de natuurparken van Amerika het meest mooie vinden van deze reis. 


    De foto’s die ik hier bij de blogs plaats, zijn gemaakt met mijn IPhone. De echt mooie foto’s staan op mijn camera, maar deze ga ik thuis pas downloaden. Hier zie je hoe ik er al twee weken druk mee ben: 

    Onze reis is nog niet ten einde, aankomende week via de Pacific Coast Highway weer naar het zuiden.

    #weekly 6 Roadtrip West America

    Wat hebben een droomwens, Bassie & Adriaan en West-Amerika met elkaar te maken?

    Al heel lang (25 jaar minstens) heb ik de wens om een rondreis in het westen van Amerika te maken. Mijn jongste zoon was als kleuter een groot fan van Bassie en Adriaan en hij keek heel vaak video’s van dit tweetal. Ik hoopte altijd dat hij een video koos uit de serie “Bassie en Adriaan in Amerika”, die vond ik zelf ook leuk en oh wat wist ik dan zeker dat ik dat ook allemaal wilde zien. Toen Lief en ik elkaar leerden kennen, bleek hij dezelfde wens te hebben. En nu maken Lief en ik onze droom waar!

    Maandag

    Om half vijf stonden we op en om 6.08 uur zaten we in de trein naar Schiphol. Rond kwart over 10 vertrok onze vlucht naar Los Angeles. Tegen de tijd dat jullie al gingen slapen, stapten wij in onze huurauto en reden de eerste miles door LA, dronken we onze eerste koffie bij Starbucks en zagen we het Hollywood Sign, de Walk of Fame en het TCL Chinese Theater. Beetje onwennig is het allemaal nog wel, wat ook niet gek is, we zijn bijna 24 uur wakker.

    Dinsdag

    Eerste lange route naar Laughlin. We genieten van de uitzichten en de coole vrachtwagens. Het autorijden gaat prima; Amerikanen hebben over het algemeen een prima rijstijl. We leren een klein beetje hoe het werkt hier in de VS: je betaald overal tax voor, de porties zijn groot, de wegen zijn breed, we worden constant begroet met “Hi guys”, tankstations zijn kleine supermarkten waar alles te koop is en in een restaurant wordt je gemiddeld door 4 mensen geholpen ( een brengt je naar je tafel, een brengt drinken, een vraagt wat je wil eten en soms betaal je aan weer een ander). Laughlin is een klein Las Vegas aan de Colorado River, we hebben onze ogen uitgekeken! Zowel naar de mooie rivier als naar de maffe mensen die aan het gokken zijn.

    Woensdag

    Via Route 66 (via Oatman, Kingman en Hackberry) rijden we een prachtige route naar Flagstaff. Begin van de avond zijn we in de Grand Canyon, wat echt een onuitwisbare indruk op ons heeft gemaakt, zo mooi! 

    Donderdag

    We rijden naar Page/Lake Powell en zien onderweg een prachtig vulkaan/lava gebied (Sunset Crater) en het Wupatiki National Monument. Hier woonden ooit Indianen en het is mooi om te zien dat zij in huizen leefden en niet in wigwams zoals in het stereotype beeld. Vlak voor Page zien we de afslag naar Horsehoe Bend, een adembenemend uitzicht over de Colorado River. Lake Powell is een meer wat is ontstaan na het bouwen van een dam en dient om water op te slaan. Bizar: een mega groot blauw meer tussen rode rotsen en woestijn. Lief heeft er gezwommen. 

    Vrijdag

    We hebben van te voren (al bij het boeken van onze reis) een excursie naar Antilope Canyon gereserveerd en dat is vandaag. We doen dit precies op “prime time” waardoor het licht het allermooist is, maar het dus ook mega druk is. De kloof is smal en heen en terug is dezelfde weg. Onze gids zorgt er voor dat we toch prachtige foto’s kunnen maken. SAvonds kijken Lief en ik heel romantisch naar een gigantische sterrenhemel, Bryce Canyon National Park is een van de beste plekken op de wereld om dit te doen en aan de rand van dit park is ons hotel, dus top!

    Zaterdag

    We bezoeken vandaag twee nationale parken: Bryce Canyon en Zion. In beide parken lopen we een trail om de omgeving zo goed mogelijk te zien. In Zion is het smiddags behoorlijk heet waardoor dit, door het klimmen, een behoorlijk inspannende hike was. 

    Zondag 

    Naar Las Vegas. Het is hier bloody hot (45 graden) maar dat weerhoudt ons er niet van om uitgebreid rond te kijken. Wat een overweldigend gebeuren van winkels, mensen, hotels. Wat een onzinnigheid en wat een aantrekkingskracht tegelijkertijd. Ik vind het achteraf jammer dat wij geen hotel aan de Strip hebben, ik zag later pas dat we dat natuurlijk wel hadden kunnen boeken. Ik raad je zeker aan dit te doen als je hier ooit eens komt!

    Het leven uit een koffer ziet er zo uit: 

    In het volgende blog vertel ik over de 2e week van onze roadtrip.

    Ergenis

    Ik ben op een prachtig eiland in de Caribean. A dream comes true. En volgens de leefwijze van de bewoners hier zou ik volledig relaxed moeten zijn.

    Maar ik ben het niet.
    Ik erger me dood.
    Aan losers die het blijkbaar niet nodig vinden om de 10 dollar tax voor het snorkelen te betalen. Tax die o.a. wordt gebruikt om de snorkel- en duikplekken schoon te houden. En vooral ook te behouden.
    Je pikt ze er zo uit wie het niet heeft, want geen “card” zichtbaar aan de duikbril. Lief en ik, wereldverbeteraar en juffrouw Ooievaar als wij zijn, wijzen mensen op het risico (geen card is grote boete!) en het mooie (behoud van de natuur!!) maar we krijgen veelal arrogante of ontwijkende antwoorden. Grrrrrr!
    Hoe kan je nou op vakantie naar Bonaire gaan en niet weten dat je voor duiken en snorkelen een kleine bijdrage moet betalen.
    Nou.. voor onze relaxheid laten we het nu maar … Alhoewel … We wensen alle losers een controle toe, dat is lekker cash voor de foundation Stinapa!

    Blessure"leed"

    Een blessure maakt dat ik minimaal twee weken niet mag hardlopen, dus ik wandel nu langs de vloedlijn bij Monte Gordo in Portugal.

    Door de wandeling zie ik wel meer van de schelpen, krabben en andere dingen die hier zoal aanspoelen. Interessant, juist als je niet zoekt vind je mooie items. Mooie metafoor ook.
    Ik weet nog niet zo goed hoe ik het mee naar huis krijg, afgezien van de breekbaarheid ruiken ze ook nogal naar dooie vis en dat is, als je alleen handbagage hebt, niet zo tof.
    Ook zag ik nog twee maal een soort van grafboeket…
    In plaats van hardlopen moet ik de komende tijd in ieder geval IEDERE DAG buik- en rugspieren trainen, core oefeningen dus. Als ik over 4 weken opnieuw aan de kust ben, heb ik in ieder geval een bikinibody met sixpack en mag ik misschien ook weer hardlopen.

    Italië

    Ik ben voor het eerst van mijn leven in Italië. Nee, niet in Florance, Venetië of andere hotspot. Ik ben in Ancona. Waarom? Lief doet mee aan de Europian Athlectics Masters Indoor Championschip en dat is dit jaar dus hier.

    Na twee dagen in een gewone stad in Italië te verblijven (met een tussenstopje in Rome) kan je natuurlijk nog geen conclusies trekken over de gemiddelde Italiaan. Maar een paar dingen vallen toch op:
    – Italiaanse mannen hebben meer hoofdhaar/er zijn veel minder kale mannen dan in Nederland. Hoe zou dat komen?
    – de Italianen spreken goed Engels (beter dan Spanjaarden). Handig als je Italiaans niet verder reikt dan ciao en pronto.
    – het lijkt te kloppen dat Italianen meer zorg aan uiterlijk (kleding) besteden. Leuk!
    – er staan heel andere drankjes in de minibar van het hotel (Campari!) Cin Cin!

    Hetzelfde

    Twee of meer keer naar dezelfde vakantie bestemming gaan is voor Lief en mij net zoiets als samen precies dezelfde regenpakken dragen; Vooral Niet Doen.

    Wij lachen om mensen die al 20 jaar naar dezelfde camping of hotel gaan.
    Reizen, ontdek de wereld, doe nieuwe dingen zijn meer ons motto.
    Inmiddels zitten we zelf opeens al voor de 4e wintervakantie in hetzelfde hotel op Gran Canaria. Ietwat beschroomd komen we toch elke keer weer hier terecht vanwege het heerlijke weer, gunstige reistijd, het mooie uitzicht en de prima service. Langzaamaan ontdekken we ook meer leuke dingen aan vaker op dezelfde plek zijn: het personeel verwelkomt je extra gezellig, je vakantie is heel ontspannen ( de stress van alles willen zien is weg) en je maakt vrienden met andere hotelgasten die er blijkbaar ook ieder einde van het jaar zijn.
    Zullen we dan nu maar vast boeken voor volgend jaar???
    Precies hetzelfde regenpak gaan we NOOIT doen.