Ooievaar

Niet veel mensen weten dat ik een liefde voor ooievaars koester.
Waarom? Geen idee!

Misschien omdat je ze bijna nooit ziet in Nederland? In ieder geval zag ik mijn eerste echte ooivaar in het wild pas een paar jaar geleden in Knokke, een loslopend exemplaar in een weiland.
Afgelopen zomer zag ik in Andalusie voor het eerst echte nesten met ooievaars er op (in?), zo heel klassiek op oude torens en zendmasten. Als een kind zo blij was ik dat ik dat in het echt mocht aanschouwen.
Afgelopen week in Portugal zag ik het weer! En nu wilde ik ook een foto. Dus ik steeds dichterbij, nog dichterbij en toen …. vlogen ze weg …..
Je kan dit goed zien op de foto’s.

Ik las gisteren in de Baarnsche Courant dat er na ruim 50 jaar in Eembrugge ook weer een bevolkt ooievaarsnest is, dus wie weet zijn ze nu ook dicht bij huis te spotten.

Zou mijn voorliefde voortkomen uit het feit dat ik vroeger op de kleuterschool door zuster Agatha een keer de bijnaam “juffrouw Ooievaar” kreeg? Ze zei het met een warme glimlach, ik heb het nooit als vervelend ervaren.
Zelfkennis…. hoewel ik over het algemeen behoorlijk zacht en meegaand ben, kan ik soms ook heel bitcherig vinden dat iedereen gewoon naar mij moet luisteren omdat ik nu eenmaal gelijk heb, haha!